Kecha tungi smenam boshlanishidan oldin, termometrga qarab qo'ydim — omborning devorida osilgan, zanglagan, shishasi yorilib ketgan termometr. Minus sakkiz. Men qorovulman, o'n yildan beri shu zavodning tungi qorovulxonasida ishlayman, va bu yerda eng sovuq narsa — temir eshikning dastasi, eng issiq narsa esa — o'zim olib kelgan termosdagi choy. Kechasi bu yerda hech narsa bo'lmaydi, faqat itlar huradi, ba'zan esa masofada poyezd o'tadi. Shuning uchun men kechasi bilan nima qilishni bilmay qolaman, va shu sababli telefonimdagi o'yinlardan ham, yangiliklardan ham tez zerikaman.
Mening ismim Anvar aka. Oltmish ikki yoshdaman, pensiyaga chiqqanman, lekin uyda o'tirish menga yoqmadi — xotinim "sen uyda o'tirsang, devorlar ham charchaydi" derdi, hazil qilib. Shuning uchun men bu zavodga keldim, va bu yerda tunlar uzoq, lekin tinch. Qorovulxonada stol bor, ustida esa doim bir xil narsalar: termos, bir bo'lak non, tuz, va eski radio. Radio faqat ikki kanalni ko'rsatadi, ikkisi ham xira, shuning uchun men ko'pincha radiosiz o'tiraman. Kecha esa boshqacha bo'ldi. Men telefonimni qo'limga oldim, va tasodifan, umuman tasodifan, bir havolani ko'rdim — hech kim menga aytmagan, o'zim ham izlamaganman. Shunchaki barmog'im tegib ketdi, va ekranda bir sayt ochildi.
Avvaliga men tushunmadim — bu nima, futbolmi? Men futbolni yaxshi ko'raman, lekin yoshim o'tgan, ko'zim ham yaxshi ko'rmaydi, shuning uchun televizorda o'yin ko'rish menga qiyin. Lekin telefon ekranida hamma narsa katta va aniq edi. Men O'zbekiston Superligasi jadvalini ko'rdim, keyin Angliya Premier Ligasi natijalarini, keyin Ispaniya La Liga o'yinlarini. Men barmog'im bilan ekranni surdim, va sayt o'zbek tilida ekanini ko'rdim — bu meni hayron qoldirdi, chunki men hamma saytlar ingliz tilida bo'ladi deb o'ylardim. O'sha kecha men qorovulxonada o'tirib, soat uchlargacha o'sha saytni o'qidim, va choyim sovib qolganini, nonim esa quruq bo'lib qolganini sezmay qoldim.
Keyingi kun men uyga qaytdim, xotinim nonushta qilib qo'ygan edi — tuxum, non, va issiq choy. Men stolga o'tirdim, lekin qo'limdan telefon tushmasdi, va xotinim menga qarab dedi: "Anvar, sen kechasi nima qilding? Ko'zing qizarib ketibdi." Men kuldim va dedim: "Hech narsa, futbol o'qidim." U kuldi va dedi: "Sen futbolmi? Qachondan beri?" Men indamadim, chunki bu haqiqat edi — men yoshligimda futbol o'ynaganman, hatto mahallamiz jamoasida, lekin keyin ish, oila, hayot — hammasi o'zgarib ketdi. Lekin o'sha kundan boshlab men har kecha qorovulxonada o'sha saytni ochaman, va o'zimni yoshligimdagi kabi his qilaman.
Lekin hamma narsa shunday silliq boshlanmadi. Bir kuni men qorovulxonada o'tirgan edim, telefonimni ochdim, va o'sha sayt ochilmadi — ekranda faqat oq sahifa ko'rindi. Men avvaliga "internet yo'q" deb o'yladim, lekin telefonimda internet bor edi, hatto signal ham to'la edi. Men telefonni qayta yoqdim, lekin baribir ochilmadi. Keyin men o'zimga dedim: "Xo'p, bugun emas, ertaga ochiladi." Lekin ertasi kuni ham ochilmadi. Men xafa bo'ldim, chunki men o'sha saytga ko'nikib qolgan edim, va kechasi uni ochmasam, o'zimni bo'sh his qilardim. Keyin men o'g'limga qo'ng'iroq qildim — u shaharda ishlaydi, kompyuter bilan ishlaydi, shuning uchun u menga yordam beradi deb o'yladim. U dedi: "Ota, telefonni qayta yoq, keyin brauzerni tozala." Men shunday qildim, va haqiqatan ham sayt ochildi. Keyin o'g'lim kuldi va dedi: "Ota, siz futbol saytini ishlatayotganingizni bilmasdim." Men kuldim va dedim: "Men ham bilmasdim."
O'sha kundan boshlab men o'g'lim bilan futbol haqida gaplashadigan bo'ldim. U menga aytadi: "Ota, bugun Chempionlar Ligasi o'yini bor," men esa unga aytaman: "Ha, men bilaman, kecha jadvalni ko'rdim." U hayron bo'ladi: "Qayerdan bilasiz?" Men kuldim va dedim: "Men Futbolchi saytini o'qiyman." Va bu haqiqat edi — men o'sha saytni har kecha ochaman, va u yerda hamma narsa bor: O'zbekiston Superligasi, UEFA Chempionlar Ligasi, Angliya Premier Ligasi, Ispaniya La Liga, Germaniya Bundesliga, Italiya A Seriyasi, Fransiya Liga 1, Yevropa Ligasi va Konferensiya Ligasi. Men endi o'zimni futbol ishqibozi deb hisoblayman, garchi men hech qachon stadionda o'yin ko'rmaganman — yoshligimda ko'rganman, lekin endi ko'zim yaxshi ko'rmaydi.
Bir marta men qorovulxonada o'tirgan edim, kechasi soat to'rtda, va birdan itlar hura boshladi. Men tashqariga chiqdim, qo'limda chiroq, va ko'rdim — hech kim yo'q, faqat shamol eshikni urib turibdi. Men qaytdim, choy qo'ydim, va telefonimda o'sha havolani ochdim — https://futbolchi.com/ — va u yerda Germaniya Bundesliga o'yini natijasini ko'rdim. Men o'tirib, choy ichdim, va o'zimga o'zim dedim: "Bu sayt mening tungi hamrohim." Men endi kechasi bilan yolg'iz emasman, chunki telefonimda o'sha havola bor, va men har doim futbol olamidagi yangiliklardan xabardor bo'laman. Men hatto xotinimga ham aytdim: "Sen bilasanmi, men endi futbol saytini o'qiyman." U kuldi va dedi: "Xo'p, endi sen ham yosh bolalardek bo'lib qolding." Men kuldim, lekin o'zimga o'zim faxrlandim.
Keyin men o'yladim: nega men bu saytni yaxshi ko'raman? Javob oddiy edi — chunki bu sayt menga yoshligimni eslatadi. Men yoshligimda mahallamizda futbol o'ynardim, va har o'yindan keyin gazetadan natijalarni o'qirdim. Endi gazeta yo'q, lekin o'sha sayt bor, va u menga o'sha tuyg'uni qaytardi. Men endi qorovulxonada o'tirib, telefonimda o'yin natijalarini ko'raman, va o'zimni yana o'sha yosh yigitdek his qilaman. Men hatto o'g'limga aytdim: "Sen bilasanmi, men endi futbolni senga qaraganda yaxshiroq bilaman." U kuldi va dedi: "Ota, sizga rahmat, men endi siz bilan gaplashishni yaxshi ko'raman."
Xulosa qilib aytadigan bo'lsam, men bu saytni hamma do'stlarimga tavsiya qilaman, chunki u haqiqatan ham o'zbek futbol ishqibozlari uchun yaratilgan. Men endi tungi smenalarda o'zimni yolg'iz his qilmayman, chunki telefonimda o'sha havola bor —
https://futbolchi.com/ — va men har doim futbol olamidagi yangiliklardan xabardor bo'laman. Bu mening shaxsiy tajribam, va men buni hech kimga majburlamayman, lekin agar siz ham futbolni yaxshi ko'rsangiz, bir marta sinab ko'ring — ehtimol siz ham men kabi bu saytga bog'lanib qolishingiz mumkin. Va men o'ylayman: ba'zan hayotda eng kutilmagan joydan eng katta quvonch keladi. Men uchun bu — qorovulxonadagi choy va telefondagi to'qqiz liga.
