Adım Elçindir, qırx iki yaşım var, Gəncədə kiçik bir mebel sexində işləyirəm. Həyatım boyu hesablamışam, planlamışam, hər addımı əvvəlcədən düşünmüşəm. Elə bir insanam ki, marketə gedəndə belə alış siyahısı yazıram, cibimdə qəpiyin hesabını bilirəm. Ona görə də heç vaxt başa düşməzdim o adamları ki, oturub şansa pul qoyurlar. Mənə elə gəlirdi ki, bu, sadəcə axmaqlıqdır. Amma həyat elə şeylər öyrədir ki, sənin bütün "dəmir qaydalarını" bir gecədə sındırır və sən özünə sual verirsən: bəlkə də həmişə haqlı olmamışam?
Keçən qış çox ağır keçdi. Sexdə sifarişlər azalmışdı, qış ayları bizim sahədə həmişə "ölü mövsüm" sayılır. Ayın ortasında pulumuz qurtardı, uşaqların məktəb xərcləri yığılıb qalmışdı, arvadım da hiss edirdi ki, mən gecələr yatmıram, tavana baxıram. Elə gecələrin birində telefonumu əlimə götürdüm, sadəcə vaxt keçirmək üçün nə varsa oxuyurdum. Qarşıma bir yazı çıxdı, kiminsə hekayəsi idi, oxudum və güldüm, öz-özümə dedim ki, yəqin reklamdır. Amma nəsə məni saxladı. Bəlkə də o gecə yuxum gəlmirdi, bəlkə də beynim artıq düşünməkdən yorulmuşdu və sadəcə bir az "susmaq" istəyirdi. O gecə qeydiyyatdan keçdim. Heç nə udmadım, amma səhərə qədər ilk dəfə aylarla davam edən gərginliyi unutdum. Bu, mənim üçün ən böyük uduş idi.
İlk günlər çox ehtiyatlı davranırdım, çünki başa düşürdüm ki, burada əsas tələdir özünü itirməmək. Kiçik məbləğlərlə başladım, əsasən slot oyunlarını sınayırdım, çünki qaydaları sadə görünürdü. Bir axşam mostbet casino bonus bölməsindəki təkliflərə gözüm səyirdi və gördüm ki, yeni oyunçular üçün kifayət qədər sərfəli şərtlər var. Düşündüm ki, niyə də yox, əgər sistem artıq mənə bir az "kömək" təklif edirsə, axmaqlıq olar bundan istifadə etməmək. O bonusla bir neçə gün oynadım və ilk ciddi uduşumu elə həmin müddətdə qazandım. Böyük məbləğ deyildi, amma o pul uşaqların məktəb xərclərini ödəməyə kifayət etdi. Arvadım soruşanda ki, pul haradan gəldi, dedim ki, köhnə borclardan biri qaytarıldı. Yalan danışmaq istəmirdim, amma o an izah etmək də çətin idi. İndi düşünürəm ki, əgər o gün həqiqəti desəydim, bəlkə də heç nə dəyişməzdi, amma o "kiçik sirr" məndə qəribə bir günahkarlıq hissi yaratdı və mən o hissi özümə dərs etdim: heç vaxt bu oyunu ailəmdən üstün tutma.
Yavaş-yavaş mən bu platformanın məntiqini anlamağa başladım. Başa düşdüm ki, burada da həyatdakı kimi bir qayda işləyir: səbir və soyuqqanlılıq hər şeydən vacibdir. Bir gün əmim oğlu Nihad mənə baş çəkməyə gəldi, özü də mebel biznesi ilə məşğuldur, amma onun işləri daha yaxşı gedir. Oturub çay içdik, söhbət etdik, o da gileyləndi ki, bazar daralır, müştəri azalır. Mən ona təklif etdim ki, birlikdə
mostbet casino bonus şərtlərinə baxaq, bəlkə nəsə maraqlı taparıq. Əvvəlcə o da mənim kimi güldü, dedi ki, sən də o "tez varlanma" oyunlarına qoşulmusan? Amma mən ona izah etdim ki, məsələ varlanmaq deyil, sadəcə bir az fərqli yanaşmadır, bir az diqqət, bir az strategiya. Həmin axşam birlikdə oturub bir neçə oyun sınadıq, güldük, mübahisə etdik, hansı oyunun daha sərfəli olduğunu müzakirə etdik. O gün başa düşdüm ki, bu, əslində bir növ "beyin idmanıdır" və insanı darıxdıran axşamlardan qurtarır.
Amma hər şey hamar getmirdi, əlbəttə. Bir dəfə elə bir həftə oldu ki, demək olar hər gün uduzurdum. Elə bil ki, sistem məni sınayırdı. Bir axşam artıq oturub düşünürdüm ki, bəlkə də bu, mənim üçün deyil, bəlkə də mən bu "dünyaya" uyğun deyiləm. Amma sonra özümə sual verdim: mən bura niyə gəlmişəm? Pul üçün, yoxsa əyləncə üçün? Cavab aydın idi. Mən pul üçün gəlməmişdim, mən o ağır qış gecəsində sadəcə bir az "nəfəs almaq" istəmişdim. O fikirləşmə məni düzgün yola qaytardı. O vaxtdan bəri hər dəfə oyuna girməzdən əvvəl özümə bir sual verirəm: bu gün mən bura niyə girirəm? Əgər cavab "əylənmək"dirsə, girirəm. Əgər cavab "pul qazanmaq"dırsa, o gün ümumiyyətlə girmirəm. Bu sadə qayda mənim üçün ən böyük "strategiya" oldu və inanın, o vaxtdan bəri həm oyunlardan zövq alıram, həm də heç vaxt özümü itirmirəm.
Bu gün geriyə baxanda görürəm ki, o qış gecəsi mənim üçün sadəcə bir "oyun" deyildi. O gecə mən özümü tanıdım. Öyrəndim ki, insan həyatda hər şeyi hesablasa da, bəzən bir az "şansa" da yer verməlidir. Çünki həyatın özü də bir növ oyundur, sən qaydaları bilirsən, amma nəticəni heç vaxt tam bilmirsən. Əsas odur ki, oyunda özünü itirməyəsən, özünü idarə edəsən və hər zaman yadda saxlayasan ki, ən böyük uduş ailənin yanında oturub çay içdiyin o sakit axşamlardır. İndi mən hərdən o oyunlara girirəm, hərdən çıxıram, amma artıq bilirəm ki, bu, mənim həyatımın bir hissəsidir, mərkəzi deyil. Və bilirsiniz nə gözəldir? O hiss ki, sən nəyisə bacarır, nəyisə idarə edə bilirsən, heç bir pulla ölçülmür.
